تست فیبرونکتین جنینی (FETAL FIBRONECTIN) پیشگویی کننده بیوشیمیایی زایمان زودرس

پیشگویی کننده بیوشیمیایی زایمان زودرس

 

فیبرونکتین جنینی یک گلیکوپروتئین چسبناک در سطح مشترک مادری-جنینی است. وجود این پروتئین در ترشحات واژینال طی هفته های 22 تا 34 بارداری، بیانگر افزایش خطر زایمان زودرس می باشد.

آزمایش فیبرونکتین جنینی روشی غیرتهاجمی است که با یک نمونه گیری ساده از ترشحات رحمی خطر وقوع زایمان زودرس را پیش بینی میکند.

سالانه تقریبا 15 میلیون نوزاد نارس در سراسر دنیا متولد می شود. زایمان زودرس طبق تعریف WHO به زایمان پیش از هفته 37 ام بارداری اطلاق می شود و مسبب اکثر معضلات غیر کروموزومی و مرگ و میر نوزادان است.

بر اساس مطالعه ای که به مدت 3 سال بر روی 2900 خانم در سنین بارداری 22 تا 24 هفته انجام شده است فیبرونکتین جنینی بهترین آزمایش برای پیش بینی زایمان زودرس پیش از هفته 32 بارداری است.

فاکتورهای خطر زایمان زودرس

 

کالج متخصصین زنان و مامایی آمریکا می گوید:

« اگرچه تست های زیادی برای شناسایی زنان در معرض خطر زایمان زودرس پیشنهاد و بررسی شده اند، فقط سونوگرافی وتست فیبرونکتین جنینی مفید بوده اند. »

ACOG Practice Bulletin No.43/2003
ACOG

طبق مطالعات موجود، در صورت نتیجه منفی تست :

 

  • 92% اطمینان از عدم شروع زایمان در 14 روز آینده
  • 85% کاهش استفاده از کورتیکواستروئیدها
  • 84% کاهش هزینه های بیمارستانی
  • 81% کاهش متوسط تعداد روزهای بستری در بیمارستان
  • 64% کاهش استفاده از توکولیتیک ها

در نتیجه اقدامات درمانی بهتر برای زنانی که در معرض بیشترین خطر زایمان زودرس هستند اتخاذ می گردد و از منابع بیمارستانی به شیوه مناسب تری استفاده می گردد.

 

ارزش تست فیبرونکتین جنینی در پیشگویی زایمان زودرس :
ارزش تست

  • آزمایش فیبرونکتین جنینی روشی غیرتهاجمی است که با یک نمونه گیری ساده از ترشحات رحمی خطر وقوع زایمان زودرس را پیش بینی میکند.
  • اقدامات درمانی بهتر برای زنانی که در معرض بیشترین خطر زایمان زودرس هستند اتخاذ می گردد.
  • در صورت نتیجه منفی تست با احتمال %99.2 اطمینان از عدم شروع زایمان در 14 روز آینده سبب :
  • 85% کاهش استفاده از کورتیکواستروئیدها
  • 84% کاهش هزینه های بیمارستانی
  • 81% کاهش متوسط تعداد روزهای بستری در بیمارستان
  • 64% کاهش استفاده از توکولیتیک ها می گردد.

References:

  1. Hologic.com
  2. Doorbar, J. ClinSci (Lond). 2006; 110(5):525-41.
  3. Monsonego, et al. IntJ Cancer. 2004; 108(3):329-33. Erratum in: Int J Cancer. 108(6):945.
  4. Walboomers, J. M. J Pathol. 1999; 189:12-19.
  5. Aptima® HPVAssay package insert #503789 Rev A 2013.
  6. TinelliA, et al. Curr Pharm Biotechnol. 2009 Dec;10(8):767-71
  7. CuschieriK, et al. J Med Virol. 2004 May;73(1):65-70
  8. SzarewskiA, et al. Cancer Epidimiol Biomarkers Prev. 2008; 17(11): 3033-42
  9. DockterJ, et al. J Clin Virol. 2009; 45(S1): S55-S61
  10. RuschenbachM, et al. GynecolOncol. 2010; 119(1): 98-105.
  11. Clad A, et al. J ClinMicrobiol. 2011; Mar;49(3):1071-6.

 


چاپ   ایمیل